Motywacja to podstawa nie tylko uczenia się, ale też wszystkich działań, które podejmujemy. O motywacji w przyswajaniu sobie wiedzy napisano tomy – oszczędzę wam wszystkich tych teorii. Zamiast tego podam wam kilka przykładów, które powinny wam pomóc w zrozumieniu, dlaczego należy się motywować i dlaczego należy to robić samemu.

W tej sytuacji liczy się - jak powiedział pewien plugawy pirat - tylko to, co człowiek może i czego nie może. Wyobraźcie sobie, że karmicie niemowlaka łyżeczką. Możecie mu włożyć jedzenie do ust, ale nie dacie rady przełknąć tego za niego. W takiej sytuacji jesteście wy i wasz nauczyciel – on was karmi, wy musicie połykać. Jeżeli nie jesteście głodni, to nic nie zjecie. Innymi słowy, jeżeli nie będziecie chcieli, to niczego się nie nauczycie. Nie czekajcie więc, aż ktoś zapakuje w was miłość do nowego języka. Sami szukajcie w kulturze i w języku czegoś, co wam się spodoba i pobudźcie swój głód. W moim przypadku była to kultura i literatura Anglii. Wy z pewnością też macie coś, co może wam pomóc.

Pamiętajcie, że wasza koncentracja będzie trwała tylko tyle, ile zaspokojenie głodu. Jeżeli będziecie karmieni, nie będziecie mieć możliwości dokładnego zbadania zapachu potrawy, jej konsystencji, ani samodzielnego pomachania łyżeczką (które, dla niewtajemniczonych, jest dość istotną umiejętnością wspomagającą rozwój mózgu dziecka). Tak wygląda zazwyczaj uczenie się na kursie.

A teraz wyobraźcie sobie, że dostajecie talerz pełen kolorowych potraw, do tego łyżkę i mówi się wam „Smacznego!”. Macie możliwość włożenia do talerza nawet palców lub całych rąk i sprawdzenia, jak to się je i z czym smakuje wam najlepiej. W końcu każdy ma inne gusta. Dodatkowo, zaciekawieni z pewnością będziecie CHCIELI przełknąć to, co znajduje się przed wami. Nie wspominając już o stymulacji intelektualnej, jaką daje samodzielne machanie łyżką. I tak wygląda samodzielna nauka. Oczywiście, nie od razu wszystko wam posmakuje - nie liczcie nawet na to, że dacie rade przełknąć wszystko, to niemożliwe - będziecie musieli nauczyć się, w jakiej kolejności i proporcjach nauka będzie wam „smakować” najlepiej. Ale jedno jest pewne – będzie to robić we własnym tempie i dostosowywać do własnych preferencji. Moim zdaniem warto więc spróbować. Tym bardziej, ze nawet najlepszy na świecie kurs nie kończy się w czterech ścianach waszej sali do angielskiego – musicie z tą wiedzą wyjść do świata i tam „jeść” samemu.

A teraz krótki instruktaż jak się zmotywować do nauki.
1. Znajdź w języku coś, co ci się podoba. Nie skupiaj się na tym, co musisz, ale na tym co CHCESZ. Pamiętaj, żeby ustalić sobie CEL i kilka mniejszych celi, które do niego prowadzą. Na przykład - małe cele: używać podstawowych zwrotów grzecznościowych, przedstawiać dane liczbowe i fakty, opowiadać krótkie anegdoty, mówić z wyraźnym akcentem; CEL: prowadzenie prezentacji.
2. Naucz się określać swoje cele odpowiednim czasownikiem: używać, przedstawiać, liczyć, mówić, pisać, czytać. Wyrzuć „umieć” i „znać”, w ten sposób przygotowujesz mózg do tego, że będzie wykorzystywał wiedzę, a nie tylko ją magazynował.
3. Określ swoje potrzeby; to pomoże ci się lepiej skupić na celach. Na przykład – chcesz podróżować, więc potrzebne ci będzie sporo mówienia i czytania. Jeżeli chcesz czytać potrzebne ci informacje w tym języku, skup się na czytaniu ze zrozumieniem.
4. Punkt trzeci pozwoli ci również dobrać odpowiednie materiały. Jeżeli chcesz podróżować, niech to będą foldery podróżnicze, przewodniki, wspomnienia, instrukcje dla turystów, programy podróżnicze, itp. Jeżeli jesteś chemikiem to szukaj materiałów o chemii – możesz zacząć od stron internetowych dla uczniów, tam są wszystkie podstawowe terminy i teorie napisane prostym językiem idealnym dla początkujących.

Pozostaje mi tylko życzyć wam powodzenia w określaniu celów. Trzymam kciuki. A następny wpis będzie o umiejętnościach językowych. Co to za zwierz i jak go okiełznać dowiecie się już za kilka dni.